Και η Ελλάδα έχει τις πιο παλιές και όμορφες από όλες. Από την Κάθη Βεκρή
Σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα του Global Wine Tourism Report 2025, προκύπτει μια καθαρή εικόνα για το τι συμβαίνει παγκοσμίως αλλά και τι σημαίνει αυτό ειδικά για την Ελλάδα.
Πρώτα, σε διεθνές επίπεδο το κρασί έχει πάψει να είναι απλώς προϊόν· έχει γίνει εμπειρία. Οινοτουρισμός σημαίνει ταυτόχρονα οικονομική ανάπτυξη, πολιτιστική ταυτότητα και εργαλείο ανθεκτικότητας σε κρίσεις. Το 2025 καταγράφεται έντονη τάση επιστροφής στο αυθεντικό, το βιωματικό, το βιώσιμο.
Οι επισκέπτες ζητούν εμπειρίες που αγγίζουν όλες τις αισθήσεις και αφήνουν συναισθηματικό αποτύπωμα. Ο μέσος οινοτουρίστας ανήκει στις ηλικίες 45–65 αλλά το ενδιαφέρον των νεότερων ανεβαίνει σταθερά.
Οι πιο δημοφιλείς δραστηριότητες παραμένουν οι γευσιγνωσίες, οι ξεναγήσεις στα κελάρια και οι περιηγήσεις στα αμπέλια, με τα γεύματα, τη μουσική και τις συνεργασίες με τοπικές επιχειρήσεις να λειτουργούν ως ισχυρά συμπληρώματα.
Η Ευρώπη –και μέσα σε αυτή η Ελλάδα παρουσιάζει μια πιο ώριμη αλλά λιγότερο εκρηκτική ανάπτυξη σε σχέση με τις υπερπόντιες χώρες. Ενώ στις άλλες ηπείρους παρατηρείται μείωση τουριστών ως 41%, στην Ευρώπη η πτώση περιορίζεται στο 17% και υπάρχουν σημάδια ανάκαμψης. Οι ευρωπαϊκοί οινοπαραγωγοί δίνουν προτεραιότητα στη βιωσιμότητα, στη συνεργασία και στις παραδοσιακές αξίες, λιγότερο στην τεχνολογία ή στην “περιπέτεια” του κρασιού όπως οι νεοκοσμικοί παραγωγοί.
Για την Ελλάδα ειδικά, η συμμετοχή στο δείγμα είναι μικρότερη (περίπου 1% των 1310 οινοποιείων), ωστόσο οι τάσεις είναι σαφείς:
- Οι περισσότεροι επισκέπτες είναι Έλληνες, όμως το ποσοστό ξένων αυξάνεται.
- Ο οινοτουρισμός λειτουργεί κυρίως ως παράλληλη δραστηριότητα και όχι ως κύρια πηγή εσόδων, αλλά τα έσοδα από αυτόν αποτελούν πλέον περίπου το 1/4 των συνολικών για αρκετά οινοποιεία.
- Οι Έλληνες παραγωγοί εστιάζουν στη σχέση με τη φύση, στα τοπικά προϊόντα, στη γαστρονομία και στη φιλοξενία – στοιχεία που θεωρούνται διεθνώς ισχυρά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.
- Οι κύριες προκλήσεις είναι η έλλειψη προσωπικού, η εποχικότητα, οι αδύναμες υποδομές και η περιορισμένη προβολή στο εξωτερικό.
- Υπάρχει αυξανόμενο ενδιαφέρον για συνέργειες με τοπικά τουριστικά γραφεία, ξενοδοχεία και πολιτιστικούς φορείς.
Τα συμπεράσματα για την Ελλάδα είναι τρία:
Πρώτον, ο οινοτουρισμός δεν είναι πια πολυτέλεια αλλά αναγκαιότητα για τις μικρομεσαίες οινοποιίες που θέλουν να σταθούν στην αγορά.
Δεύτερον, η χώρα διαθέτει αυθεντικότητα και τοπίο που δεν αντιγράφεται, οπότε η στρατηγική πρέπει να στοχεύσει σε εμπειρίες “αργού τουρισμού” με αφήγηση, τοπική κουζίνα και πολιτιστική συνέχεια.
Και τρίτον, η τεχνολογία – από την online κράτηση μέχρι την ψηφιακή αφήγηση – είναι το μεγάλο κενό που πρέπει να καλυφθεί για να μπορέσει ο ελληνικός οινοτουρισμός να γίνει εξαγώγιμο προϊόν εμπειρίας.
Με λίγα λόγια, ο κόσμος ψάχνει κρασί που λέει ιστορίες· και η Ελλάδα έχει τις πιο παλιές και όμορφες από όλες.
